Tenormin Minor 25 Tabl 56x25mg

Wanneer mag u Tenormin niet gebruiken? - U bent allergisch voor een van de stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6 van deze bijsluiter. - Indien u lijdt of ooit hebt geleden aan: - Hartaandoening waaronder hartfalen (onvoldoende werking van het hart die niet onder controle is); - Shock te wijten aan een hartafwijking; - Zeer trage polsslag (minder dan 45 slagen per minuut); - Zeer onregelmatige polsslag; - Zeer lage bloeddruk; - Zeer slechte bloedcirculatie. - Als u een gezwel van het bijniermerg heeft (feochromocytoom), dat nog niet met andere geneesmiddelen wordt behandeld. - Als u gedurende lange tijd niet gegeten heeft. - Als u een zuurvergiftiging te wijten aan stofwisselingsafwijkingen heeft (bijvoorbeeld bij suikerziekte). - Tenormin mag niet aan kinderen gegeven worden. Wanneer moet u extra voorzichtig zijn met Tenormin? Neem contact op met uw arts of apotheker voordat u dit middel inneemt. Waarschuw uw arts indien u: - Problemen heeft met uw nieren, schildklier, bloedsomloop, hart, ademhaling (astma) of suikerspiegel (diabetes). - Lijdt aan een bijzonder type van hartkramp (type Prinzmetal angor, typische pijn in de borststreek). - Zwanger bent, zwanger wil worden of borstvoeding geeft. Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met: - Onvoldoende werking van het hart. Tenormin mag niet gebruikt worden door patiënten met een onvoldoende werking van het hart die niet onder controle is. - Polsslag. U zal opmerken dat uw polsslag zal dalen met dit geneesmiddel, wat normaal is. Indien u ongerust bent, zegt u dit best aan uw arts. Een daling van de hartslag tot 45 slagen per minuut of minder is een aanwijzing om onmiddellijk de huisarts te raadplegen. - Luchtwegen. Een toename van de luchtwegweerstand (piepen) kan zich voordoen bij astmapatiënten. Dit kan gewoonlijk ongedaan gemaakt worden met luchtwegenverwijdende geneesmiddelen. - Onvoldoende werking van de nieren. Daar de werkzame stof, atenolol, via de nieren wordt uitgescheiden, moet de dosering aangepast worden bij patiënten met een ernstige vermindering van de nierfunctie. - Suikerziekte. Tenormin moet met voorzichtigheid gebruikt worden bij patiënten die behandeld worden voor suikerziekte. De tekens van een daling van het suikergehalte in het bloed kunnen minder goed waar te nemen zijn (onder andere snellere hartslag). - Schildklieraandoeningen. De tekens van schildklieraandoeningen (thyreotoxicose) kunnen minder goed waar te nemen zijn. - Allergie. Zeg het aan uw arts indien u ooit een allergische reactie vertoonde na bijvoorbeeld een insectenbeet. - Aandoeningen van de bloedvaten. Bijzondere aandacht tijdens de behandeling met bètablokkers is vereist. Ziekenhuis. Indien u in het ziekenhuis wordt opgenomen, moet u het medisch personeel verwittigen dat u een behandeling met Tenormin volgt. Indien u een operatie onder algemene verdoving moet ondergaan, verwittig dan de anesthesist dat u een behandeling met Tenormin volgt. U mag de behandeling nooit op eigen initiatief stopzetten. Dit mag enkel indien uw arts dit nodig acht. Het stopzetten van de behandeling mag niet plots maar moet stapsgewijs gebeuren. Een behandeling met bètablokkers mag niet plotseling worden stopgezet, vooral bij patiënten met een plaatselijk zuurstoftekort in het hart (ischemisch hartlijden). Als u nog andere geneesmiddelen neemt, gelieve ook de rubriek "Gebruikt u nog andere geneesmiddelen?" te lezen. Raadpleeg uw arts indien een van de bovenstaande waarschuwingen voor u van toepassing is, of dat in het verleden is geweest.

• Hypertensie
• Angina pectoris
• Cardiale tachyaritmieen voornamelijk
  • supraventriculaire tachycardie
  • atriale flutter of fibrillatie
  • supraventriculaire of ventriculaire extrasystolen
  • tachyaritmie geassocieerd met myocardinfarct

Welke stoffen zitten er in Tenormin?

• De werkzame stof in Tenormin is atenolol.

Een tablet Tenormin Minor-25 bevat 25 mg atenolol.

Een tablet Tenormin Mitis-50 bevat 50 mg atenolol.

Een tablet Tenormin-100 bevat 100 mg atenolol.

• De andere stoffen in Tenormin zijn magnesiumcarbonaat, zetmeel, natriumlaurylsulfaat, gelatine, magnesiumstearaat, hypromellose, glycerol, titaniumdioxide (E171).

Gebruikt u naast Tenormin nog andere geneesmiddelen, heeft u dat kort geleden gedaan of gaat u dit misschien binnenkort doen? Vertel dat dan uw arts of apotheker. Dat geldt ook voor geneesmiddelen waar u geen voorschrift voor nodig heeft.

Het nemen van Tenormin samen met andere geneesmiddelen kan soms bijwerkingen hebben. Dit kan gebeuren met geneesmiddelen tegen:

• onregelmatige hartslag (onder andere disopyramide, amiodarone);
• hoge bloeddruk of hartkramp (verapamil, diltiazem, clonidine, nifedipine, hydralazine);
• hartfalen (onvoldoende werking van het hart) (digoxine);
• migraine (clonidine);
• pijn en ontsteking (indomethacine, ibuprofen);
• verkoudheid, neusverstopping (onder andere nasale decongestiva - ontzwellen van de slijmvliezen).

Indien u clonidine neemt voor de behandeling van hoge bloeddruk of om migraine-aanvallen tegen te gaan, mag u nooit stoppen met het innemen van Tenormin of clonidine zonder eerst uw arts te raadplegen.

Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben. Niet iedereen krijgt daarmee te maken. De volgende bijwerkingen werden gerapporteerd met de volgende frequenties: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100, <1/10), soms (≥ 1/1.000, < 1/100), zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000), zeer zelden (< 1/10.000), met inbegrip van meldingen van geïsoleerde gevallen. Vaak: - vertraagde hartslag - koude vingers en tenen - misselijkheid, diarree of verstopping (gastrointestinale stoornissen) - toename van testwaarden met betrekking tot de lever (serumtransaminasewaarden) - vermoeidheid Soms: - slaapstoornissen van het type waargenomen met andere bètablokkers Zelden: - stemmingswijzigingen, nachtmerries, verwarring, psychosen (ernstige geestesziekte waarbij de controle over het eigen gedrag en handelen gestoord is) en waanvoorstellingen - verslechtering van onvoldoende pompkracht van het hart (hartfalen) - uitlokken van bepaalde stoornis in de geleiding van het hart, leidend tot hartritmestoornissen (atrioventriculair block) - droge mond - leververgiftiging (levertoxiciteit) waaronder galstuwing - bloeduitstortingen (purpura) en een verlaagd aantal bloedplaatjes (trombocytopenie) - haaruitval, plaatjesvormige witte huidreacties (psoriasiforme huidreacties), verergering van een huidziekte (psoriasis), huiduitslag - droge ogen, gezichtsstoornissen - impotentie - benauwdheid door kramp van de spieren van de luchtwegen (bronchospasmen) kan optreden bij astmapatiënten of bij patiënten met een voorgeschiedenis van astmatische klachten - bloeddrukdaling door bijvoorbeeld snel opstaan uit een zittende of liggende houding soms gepaard gaande met duizeligheid - perioden van mank lopen en pijn in de benen (claudicatio intermittens) kunnen versterkt worden indien dit reeds aanwezig was - bij gevoelige patiënten kunnen gevoelloosheid en krampen in de vingers, gevolgd door warmtegevoel en pijn (fenomeen van Raynaud) voorkomen Zeer zelden: - een toename van een bepaalde stof in het bloed (antinucleaire factor) werd waargenomen, hoewel de klinische betekenis nog niet duidelijk is Niet bekend: - lupusachtig syndroom (een ziekte waarbij het immuunsysteem antilichamen produceert, die voornamelijk de huid en de gewrichten aanvallen) - depressie Het melden van bijwerkingen Krijgt u last van bijwerkingen, neem dan contact op met uw arts, apotheker of verpleegkundige. Dit geldt ook voor bijwerkingen die niet in deze bijsluiter staan. U kunt bijwerkingen ook melden via het nationale meldsysteem (zie onderstaande details). Door bijwerkingen te melden, helpt u ons om meer informatie te krijgen over de veiligheid van dit geneesmiddel. België Federaal agentschap voor geneesmiddelen en gezondheidsproducten Afdeling Vigilantie Galileelaan 5/03 1210 BRUSSEL Postbus 97 1000 BRUSSEL Madou Website: www.eenbijwerkingmelden.be e-mail: adr@fagg.be

Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor één van de in "Samenstelling" vermelde hulpstoffen.
Zoals andere β-blokkers mag atenolol niet gebruikt worden bij:
1) atrioventriculair blok van de tweede of de derde graad;
2) sinusbradycardie (hartfrequentie lager dan 45 slagen per minuut) - sick sinus syndrome;
3) atenolol mag omwille van het negatief inotroop effect niet gebruikt worden bij patiënten met een ongecontroleerde hartdecompensatie, doch kan wel worden aangewend van zodra de insufficiëntie onder controle gebracht werd;
4) cardiogene shock;
5) overgevoeligheid voor atenolol of voor één van de hulpstoffen;
6) hypotensie;
7) metabole acidose (bv. bij diabetes);
8) na langdurig vasten;
9) ernstig perifeer vaatlijden;
10) onbehandeld feochromocytoom.

Zwangerschap en borstvoeding Bent u zwanger, denkt u zwanger te zijn, wilt u zwanger worden of geeft u borstvoeding? Neem dan contact op met uw arts of apotheker voordat u dit geneesmiddel gebruikt. Zwangerschap Het gebruik van Tenormin tijdens de zwangerschap is af te raden. Indien de arts toch oordeelt dat het gebruik van Tenormin noodzakelijk is, volg dan nauwgezet zijn voorschrift. Borstvoeding Het gebruik van Tenormin tijdens de borstvoeding is af te raden. Indien de arts toch oordeelt dat het gebruik van Tenormin noodzakelijk is, volg dan nauwgezet zijn voorschrift.

Hypertensie

• 100 mg /dag in éénmalige dosis
• De optimale werking wordt meestal na 1 à 2 weken verkregen

Angor

Aritmie

Myocardinfarct (vroege interventie)

• 50 mg ongeveer 15 minuten na de IV toediening van atenolol
• dan opnieuw 50 mg, 12 uur na de IV toediening
• nogmaals 12 uur later wordt een dosis van 100 mg, 1 x /dag, gedurende 7 dagen